دیواره روپال نانگاپاربات ۱۹۸۸: داستان واقعی یک معجزه

به نقل از کانال تلگرام پیک آلارم در سال ۱۹۸۸، تیمی متشکل از چهار کوهنورد نخبه کانادایی و آمریکایی به نام‌های بری بلانچارد، مارک تویت، ورد رابینسون و کوین دویل قصد داشتند صعودی به سبک آلپی از دیواره روپال در نانگاپاربات انجام دهند. این دیواره با ارتفاعی نزدیک به ۴۶۰۰ متر، یکی از بزرگ‌ترین و خطرناک‌ترین دیواره‌های جهان است.

آن‌ها پس از دو روز صعود سریع، در ارتفاع حدود ۷۷۵۰ متری و تنها ۱۲۰۰ فوت (حدود ۳۶۵ متر) زیر قله، گرفتار یک طوفان شدید و برف سنگین شدند. آن‌ها مجبور به فرود شدند اما در میان بهمن‌های پیاپی و بادهای ۱۰۰ مایلی، هر دو طناب خود را گم کردند. 

به گزارش پیک آلارم PeakAlarm@ این فاجعه‌بارترین اشتباه ممکن در چنین شرایطی بود. بدون طناب، فرود از دیواره‌ای یخی و شیب‌دار تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسید. رابینسون دچار سرمازدگی و علائم ارتفاع‌زدگی شده بود و تیم هیچ غذایی نداشت. آن‌ها واقعاً در آستانه مرگ قرار داشتند.

صبح روز بعد، در حالی که ناامیدانه شروع به فرود بدون طناب کرده بودند و به سوی مرگ حرکت می‌کردند، پس از حدود ۳۰۰ متر پایین‌رفتن، ورد رابینسون یک کیسه پیدا کرد.

این کیسه متعلق به یک تیم ژاپنی بود که سه سال قبل (در سال ۱۹۸۴/۱۹۸۵) در همان دیواره گم شده بود. محتویات آن دقیقاً همان چیزهایی بود که آن‌ها برای زنده ماندن به آن نیاز داشتند:

دو طناب

حدود ۲۰ عدد پیتون

غذا و سوخت

مارک تویت بعداً در توصیف این لحظه گفت: «مثل باز کردن کادوی کریسمس بود؛ انگار هر چیزی که آرزو کرده بودی را به تو داده باشند... ما کلید فرار از جهنم را به دست آورده بودیم».

به نقل از کانال تلگرام PeakAlarm@ با استفاده از این تجهیزات، آن‌ها توانستند به فرود خود ادامه دهند و دو روز بعد با سلامت به پایین کوه رسیدند. بری بلانچارد بعدها گفت: «ما به آن تجهیزات نیاز داشتیم و از آن برای همان هدفی استفاده کردیم که برایش گذاشته شده بود. همه ما با خودمان نشانی از یک روح ژاپنی را حمل می‌کردیم».

سرنوشت تیم ژاپنی که تجهیزاتش سه سال بعد نجات‌بخش کوهنوردان دیگر شد، بسیار تلخ و متفاوت از داستان نجات سال ۱۹۸۸ است.

تجهیزات پیدا شده در سال ۱۹۸۸ متعلق به یک تیم کوهنوردی ژاپنی بود که در سال ۱۹۸۴ برای صعود به دیواره روپال تلاش می‌کردند.

بر اساس گزارش‌های رسمی انجمن کوهنوردی هیمالیا ژاپن (HAJ)، در جریان این صعود، چهار نفر از اعضای تیم در کمپ ۳ ناپدید شدند. پس از آنکه ارتباطشان قطع شد، دیگر بازنگشتند.

یک تیم امداد و نجات در اوت ۱۹۸۴ (حدود یک ماه بعد) برای جستجوی آن‌ها به منطقه اعزام شد، اما این تلاش برای یافتن کوهنوردان گمشده ناموفق بود.

با توجه به شرایط سخت دیواره روپال و عدم یافتن هیچ ردی از آن‌ها، فرض بر این است که این چهار کوهنورد ژاپنی در همان حادثه جان باخته‌اند. گزارش‌های دیگر نیز به ورود آن‌ها به شیاری به نام «Merkl Gully» و سپس وقوع یک طوفان شدید اشاره کرده‌اند که منجر به بازنگشتن آن‌ها شد.

برای گرامیداشت این کوهنوردان، انجمن کوهنوردی هیمالیا ژاپن در سال ۱۹۸۶ کتابی با عنوان نانگا پاربات، ای قهرمانان جاودان منتشر کرد.

تجهیزات یافت‌شده در سال ۱۹۸۸، در واقع باقی‌مانده‌ی یک تراژدی بود. تیم ژاپنی در سال ۱۹۸۴ در همان دیواره‌ای که سه سال بعد نجات‌بخش دیگران شد، جان خود را از دست داده بودند.

منبع: کتاب «The Calling: A Life Rocked by Mountains»: این کتاب نوشته بری بلانچارد (یکی از چهار کوهنورد نجات‌یافته) است و شرح دست‌اول و کامل این ماجراجویی محسوب می‌شود.