بر اساس مطالعات انجام شده، خطر صاعقهزدگی برای کوهنوردان در نقاط خاصی از نظر توپوگرافی و در ارتفاعات مشخصی به طور قابل توجهی افزایش مییابد. این خطر عمدتاً به دلیل قرار گرفتن در معرض مستقیم و نزدیکی به ابرها است.
به نقل از کانال تلگرام پیک آلارم PeakAlarm@ تحقیقات نشان میدهد که بیشترین حوادث صاعقهزدگی در زمینهای نسبتاً باز و در معرض رخ میدهد که پناهگاه سریعی وجود ندارد.
قلهها و خطالرأسها: نوک قلهها، گردهها و یالهای بلند خطرناکترین نقاط هستند. یک قله مرتفع و مشخص، همیشه در طوفان مکانی بسیار خطرناک است و بالاترین احتمال برخورد مستقیم صاعقه را دارد.
صخرههای منفرد و برجسته: پناه گرفتن در کنار صخرههای بلند و منفرد یا درختان تنها در مناطق باز، خطر را به شدت افزایش میدهد، زیرا این اجسام میتوانند مسیر تخلیه الکتریکی باشند.
مسیرهای صعود معروف: مطالعهای روی حوادث رخ داده در آلپ سوئیس نشان میدهد که بسیاری از موارد در مسیرهای صعود معروف و در معرض، مانند گرده هورنلی (Hörnligrat) در ماترهورن یا گرده میتلاگی (Mittellegigrat) در ایگر، اتفاق افتاده است.
هرچند صاعقهزدگی در ارتفاعات مختلف ممکن است، اما آمار و تحلیلها محدوده ارتفاعی مشخصی را پرخطرتر نشان میدهند:
میانگین ارتفاع در کوهپیمایی: در مطالعهای که روی حوادث کوهپیمایی انجام شد، میانگین ارتفاع وقوع صاعقهزدگی ۱۸۸۳.۸ متر (با انحراف معیار ۴۲۵.۷ متر) بود. در این موارد هیچکدام منجر به مرگ نشد.
میانگین ارتفاع در کوهنوردی بلند: در کوهنوردی در ارتفاعات بالا، میانگین ارتفاع وقوع حوادث به طور قابل توجهی بالاتر و ۳۴۸۶.۴ متر (با انحراف معیار ۶۱۴.۳ متر) بود. در این دسته، دو مورد صاعقهزدگی مرگبار گزارش شده است.
چرا ارتفاع خطر را افزایش میدهد؟: با افزایش ارتفاع، فشار هوا، رطوبت و دما کاهش مییابد. این شرایط باعث افزایش فاصله برخورد صاعقه و در نتیجه افزایش خطر برخورد مستقیم با سازهها و افراد در محیطهای کوهستانی میشود.
به گزارش پیک آلارم خطر صاعقهزدگی در کوهستان یک پدیده چندوجهی است. عامل اصلی، قرار گرفتن در معرض مستقیم در نقاط برجسته (مانند قلهها و گردهها) است، نه صرفاً ارتفاع عددی. با این حال، آمار نشان میدهد که در ارتفاعات بالاتر (حدود ۳۵۰۰ متر به بالا) که کوهنوردان مجبور به عبور از مسیرهای باز و در معرض هستند، احتمال وقوع حوادث شدیدتر و مرگبارتر افزایش مییابد.
سهشنبه 24 شهریور 1405 ساعت 11:16